In gesprek met Jos Pasmans

manager afdeling werktuigbouwkunde en al meer dan 30 jaar werkzaam binnen Budé

“Het ontwerpen en ontwikkelen van iets dat er (nog) niet is, daarin vind ik de uitdaging. Toen en nu.  Ze noemen me dan ook  vaak een Willie Wortel!”

 

Op zijn werkkamer hangt een grote, circa twintig jaar oude foto waar een jonge Jos Pasmans met een collega aan het werk is. ‘Het zoeken naar technische oplossingen stopt niet om vijf uur, het kan me ook thuis bezighouden en is bijna een hobby.

Meer dan dertig jaar geleden bedachten we oplossingen vanuit de techniek met materialen en gereedschap die toen voorhanden waren. Anno 2018 zijn onze opgaven net zo complex, maar we werken nu met geavanceerde middelen.’

 

Van 2D naar 3D

‘Het ontwerpen gebeurde aan de tekentafel met potlood of inktpen op speciaal tekenpapier, 2D dus. Ook toen maakten we al complexe en kwalitatief goede machines. Het vergde alleen veel meer tijd. De laatste 15 jaar zijn de tekenpennen vervangen door computers. Het maken van technische tekeningen is daarmee efficiënter geworden. Je kunt nu via een 3D-model de machine volledig optekenen en veel meer zaken vooraf checken.’

 

Prototype versus standaard

‘Dertig jaar geleden was er veel minder standaard te verkrijgen. Dus maakten we veel prototypes. Tijdrovend en kostbaar. Veel later zijn pas onderdelen of machines in productie genomen en standaard verkrijgbaar.

Toen was de techniek veelal gebaseerd op mechanica. Je zocht altijd naar extra hulpmiddelen om toch van alles mogelijk te maken. In dit vak moet je creatief zijn.

De aanschaf van een zogenaamde frequentieregelaar was effectief maar erg duur.

Tegenwoordig kun je met betaalbare servomotoren bewegingen vertragen of versnellen binnen een gigantisch bereik en daarbij ook nog stoppen met een nauwkeurigheid van tienden van millimeters. Machtig om te zien.’

 

Bijzonder project

Op de vraag naar een bijzonder complex project uit zijn carrière noemt Jos direct ‘de eerste Gasshaker! Wij hebben deze enorme, complexe machine van circa € 800.000 op tijd van één jaar gebouwd. Na de eerste Gasshaker volgden mooie vervolgopdrachten uit heel Europa. Inmiddels kunnen klanten op hun eigen locatie, met behulp van onze laboratoriumunit, hun producten testen voordat ze beslissen onze machine te kopen.’

Kopzorgen

Niet elk project loopt natuurlijk vlekkeloos. Jos haalt desgevraagd herinneringen op aan een voorbeeldproject dat veel kopzorgen kostte. ‘Ons werd gevraagd om een machine te ontwikkelen die per minuut ruim 333 -hij weet het nog precies- diepgevroren ‘aardappelgratins’ kan inpakken. Deze gratins van -15 °C  (!) werden nog altijd door de dames van de betreffende fabriek handmatig ingepakt, in een ruimte met een temperatuur rond het vriespunt.

Wij zijn de uitdaging aangegaan en dát hebben we geweten. De randvoorwaarden waren veel complexer dan door ons ingeschat. Uiteindelijk is er wel een perfect werkende machine opgeleverd. Een kostbaar maar leerzaam project’ concludeert Jos. Meer details over productieautomatisering en dit project vind je hier.

 

Gevraagd; werktuigbouwkundigen of elektro-engineers

‘Samen met mijn collega’s van werktuigbouw, elektrotechniek en software leveren wij geautomatiseerde productielijnen vanaf ontwerp tot en met inbedrijfstelling. Elke vraag of een probleem op het gebied van techniek zien wij als een uitdaging en daar zetten wij onze tanden in.

In mijn tijd kon je binnen de HTS  kiezen voor een gerichte opleiding werktuigbouwkunde, bouwkunde of elektrotechniek. Van jongs af aan heb ik altijd al gesleuteld. Ik wilde weten hoe dingen werkten. Mijn hart ligt bij de mechanische techniek en daarom heb ik bewust voor een werktuigbouwkundige opleiding gekozen.’

 

Algemene opleiding ‘Engineering’

‘De HBO-opleiding in Heerlen is nu een algemene opleiding ‘Engineering’.

Wij moeten helaas constateren dat de studenten van nu een gedegen technische basisopleiding missen. Zij komen in de praktijk kennis tekort. Het bedrijfsleven schreeuwt echter om technische specialisten. Het ontstane gat tussen het onderwijs en bedrijfsleven moeten we oplossen. Maar hoe?’

Toch blijft Jos Pasmans optimistisch. ‘Af en toe komen er nog stagiair(e)s met een hart voor techniek, zoals bijvoorbeeld Koen van Dinther en Brian Janssen die we tijdens hun stage een baan hebben aangeboden. Wij zijn blij met die jonge gasten!’

 

Een mooie job

‘Ondanks dat de werkdruk tegenwoordig veel hoger is, blijft het een machtig mooie job’, Jos straalt als hij dit zegt. ‘Ik meen het, met plezier werken is echt belangrijk.’

“Het ontwerpen en ontwikkelen van iets dat er (nog) niet is, daarin vind ik de uitdaging.”

Jos Pasmans