Traditional gassing
Op de productielijn zit het verschil vaak in hoe het gas zich in het blik gedraagt. Afhankelijk van het type gas en product kan de drukopbouw anders verlopen, wat invloed heeft op de dosering en de stabiliteit van het proces. Dit vraagt om een methode die past bij de toepassing, zonder dat operators continu moeten corrigeren tijdens productie.
Bij impact gassing wordt een vooraf bepaalde hoeveelheid vloeibaar drijfgas in het blik geïnjecteerd. Dit gebeurt onder druk, waarbij het gas direct wordt ingebracht en zich door turbulentie verdeelt in de inhoud. Deze methode wordt vaak toegepast bij LPG, maar ook bij gassen zoals COâ. Door de directe injectie ontstaat snel drukopbouw in het blik.
Een andere veelgebruikte methode is time-over-pressure. Hierbij wordt het ventiel geopend en stroomt het gas in de spuitbus totdat de druk in het blik gelijk is aan de toevoerdruk. Deze aanpak wordt vooral gebruikt bij samengeperste gassen zoals COâ en Nâ, en is eenvoudiger in opzet dan impact gassing.
Verschillen in gebruik
De keuze tussen deze methoden hangt af van wat er geproduceerd wordt en onder welke omstandigheden. Impact gassing vraagt minder complexe apparatuur en wordt vaak ingezet waar vloeibare drijfgassen nodig zijn. Tegelijk vraagt het proces om zorgvuldige omgang met druk en veiligheid, omdat er met hogere drukken wordt gewerkt.
Time-over-pressure is eenvoudiger te regelen en werkt met lagere drukken. Dit maakt het proces beter beheersbaar in productie, maar heeft invloed op de verhouding tussen gas en product. In veel gevallen blijft er meer ruimte bovenin het blik, waardoor het aandeel product lager ligt.
Welke methode het beste past, wordt bepaald door de combinatie van producteigenschappen, gewenste vulling en veiligheidsaspecten. Dit wordt per toepassing afgewogen.
Toepassingen en oplossingen
Deze begassingstechnieken worden toegepast in uiteenlopende sectoren, zoals reinigingsmiddelen, insectensprays en persoonlijke verzorgingsproducten. De keuze voor een specifieke methode hangt samen met het type drijfgas en de eisen aan het eindproduct.
De manier waarop het systeem wordt opgebouwd, verschilt per situatie. Dit kan een losse unit zijn of een geïntegreerd onderdeel van een productielijn, afhankelijk van de gewenste capaciteit en procesopbouw. In de praktijk wordt dit samen bepaald, zodat het geheel aansluit op de toepassing en stabiel blijft draaien onder productieomstandigheden.
